DE MAGIE VAN SYSTEMISCH WERK

Telkens weer ben ik onder de indruk van het diep helende effect van systemisch werk. Het was tijdens mijn opleiding tot Holistisch Therapeut dat ik kennismaakte met dit helende werk en ik volgde daarna nog diverse trainingen.

Toen ik nog in Nederland woonde, werkte ik regelmatig met opstellingen met cliënten in mijn praktijk. Het is niet enkel het moment van de opstelling waar het helingsproces in gang wordt gezet. In de dagen, weken en zelfs maanden erna nam ik als zowel de cliënt een ongelooflijke transformatie waar welke een direct verband hield met de thema’s en elementen welke opgesteld waren tijdens de sessie.
Graag deel ik met jullie een voorbeeld uit de praktijk. Een fractie van een zeer boeiende tafelopstelling van enkele jaren geleden die jou wellicht kan inspireren en spiegelen omdat jij herkenning vindt en zo het helende aspect hiervan doorgegeven kan worden. Óók een kracht van systeemwerk.
J. heeft de weg naar mijn praktijk gevonden. Ze vertelt me dat ze verlangt naar een vurige en passionele relatie met haar partner. Er ligt een moeizame en lange weg achter haar waarin ze veel aan haar persoonlijke ontwikkeling heeft gewerkt.

Het heeft haar veel gebracht, alleen niet dichter bij haar grote liefde. Intimiteit is een beladen onderwerp, het komt niet ter sprake en is niet tot nauwelijks aanwezig binnen de relatie. Ze worstelt nog dagelijks met voor haar onverklaarbare angsten. Het maakt dat ze zich niet volledig kan geven aan haar partner. Beide ervaren een verwijdering in de relatie en terwijl ze zo verbonden zijn met elkaar, voelen ze dat ze al geruime tijd niet meer op één lijn zitten samen.

Wanneer ik haar uitnodig zichzelf op te stellen, kiest ze voor het poppetje met een kinderlijk uiterlijk. Een grote witte steen achter haar in de hoek rechts, staat voor haar zachtheid. Een platte donkere steen vertegenwoordigd haar angsten en ligt voor haar voeten. Wanneer ik in voel op de angst voelt deze zich oppermachtig en deze wil volkomen bezit nemen van J.
Ze geeft haar partner een plek in de hoek links achter haar in de opstelling. Ze voelt zich alleen, hulpeloos en machteloos in deze positie. Haar partner ook. Hij wil graag behulpzaam zijn en neemt plaats naast haar. Hierdoor voelt J. zich gesteund.
Angst voelt zich hierdoor ontkracht en neemt afstand.
J. voelt dat er meer steun aanwezig mag zijn en plaats haar twee helpers en haar Gids om haar heen in het systeem. Ik voel dat er iets ontbreekt en vraag hoe dat voor J. voelt.
Even valt het stil en begint ze hartverscheurend te huilen. Dan kiest ze opnieuw een element. Het is de volwassen vrouw die ze opstelt, links van haar. Het kind dat zij zich voelt, draait zich om en kijkt naar de volwassen vrouw die zij van binnen is.
De volwassen J. voelt zich gezien en wacht geduldig af. Kleine J. huilt en zegt zo te verlangen naar de volwassen J.

“Er staat iets tussen in”, zegt J. Ze plaatst een klein donker steentje voor haar.
Wanneer ik mij afstem op het donkere steentje, wordt mij meteen duidelijk dat het ‘het niets’ is. Tegelijkertijd geeft J. aan drang te ervaren dat ze ‘ergens vanaf moet
J. mag zelfstandig handelen. Ze mag een stap zetten, een beweging maken. Het initiatief ligt bij haar. Vanuit de afhankelijke positie mag ze zich vrij maken, de regie pakken. Ineens beseft ze dat alles open ligt en alles mogelijk is.
In een fractie wisselt ze van positie met de volwassen J. De witte steen plaatst ze tussen haar en haar lief. Haar partner in de positie  tegenover haar begint te stralen.
Kleine J. neemt plaats achter haar gevolgd door Angst en Het Niets. Haar helpers in een kring om haar heen terwijl ze liefdevol in de ogen kijkt van haar lief.

Ik vraag J. of er nog iets ontbreekt. Ze kiest voor een klein boeddha beeldje en plaatst deze achter haar partner. “Nu kan ik de toekomst zien!” zegt ze met betraande ogen.

Het is een prachtig gezicht, alles letterlijk op één lijn…