REIZEN MET HET HART

Toen wij vertelden over onze reisplannen ontvingen we diverse reacties. Van bewondering tot verwondering. Van ongeloof tot aanmoediging. Van herkenning en bejubeling en alles daartussen.

In het luisteren hiernaar viel ons op dat mensen het vooral moedig vonden dat we deze stap durfden te zetten. Huis en haard achterlatend, al voelde voor ons dat helemaal niet zo.

Wij vonden onszelf niet zo moedig. De beslissingen die we namen wel.

We hebben niets achtergelaten. We zijn in beweging gekomen. Keuzes gemaakt, beslissingen genomen die leidden naar ons doel. Gewoon omdat dat zo juist voelde.

Wanneer er een vuur brandt in je hart dat zo groot en vlammend is, kun je niet anders dan volgzaam zijn.
Datgene gaan doen waar je zo naar verlangt.
De obstakels en uitdagingen die je tegenkomt ga je aan en overwin je. Dat gaat niet altijd even moeiteloos.

Maar dat is geen reden om het niet te doen. Voor ons althans niet.

Het is de angst die ons weerhoudt om ons hartverlangen te volgen. Weten wat je hebt geeft schijnveiligheid. Niet weten geeft onrust en wekt onzekerheid op. Kan ik dit wel, komt dit wel goed?
Je weet het niet en je zult het nooit weten. Dat is ook een een zekerheid.

Het leven vraagt je om mee te bewegen met de stroom.
En wanneer je dat doet, voelt dat goed. Dat noemen we flow. Weerstand, strijd en afwijzing geven wrijving. Zijn tekens van onwil. Dan voelt iets niet meer goed.
Daar ligt de uitnodiging om opnieuw te kijken naar je leven en de keuzes die je maakt om te voelen of er misschien iets anders is wat je wil gaan doen.

De vraag is neem je de uitnodiging aan of wijs je deze van de hand?

Keuzes maken doen we elke dag.
Soms kun je het gevoel hebben geen keuze te hebben. Dat je vast zit. Beperkt wordt. Echter het zijn nooit de omstandigheden die jou beperken. Jij bent de enige die jou kan beperken. En dat doen we dagelijks.

Met bijvoorbeeld allerlei gedachtes en overtuigingen die we overgenomen hebben van onze ouders en omgeving en beschermingsmechanismen die we met ons meedragen uit onze kindertijd.
Sommige van deze overtuigingen zitten zo diep geworteld dat we ze niet eens bewust zijn.

We vinden het dan normaal om zo te denken. We vinden het begrijpelijk om zo te kijken. Iets is nu eenmaal zo, dat hoort nu toch zo en dat doe je toch niet.

Wat als het anders is?

Wat als er zoveel meer mogelijk blijkt wanneer we onze blik eens verruimen. Wanneer we eens oprecht durven te kijken naar wat er in ons leeft.
Hoe kijken we naar onszelf en de ander, wat wijzen we af, wat inspireert ons en waar worden we nu echt blij van?

Je kunt een leven lang thuis op de bank blijven zitten mijmeren over wat je allemaal zou kunnen doen in dit leven. Samen met het gevoel dat er voor jou niets meer in zit dan wat er nu is.

We kunnen onze vaders en moeders ons leven lang stilzwijgend verantwoordelijk houden voor onze levensloop. Dan hebben we nog ons geloof in beperking, tekort en afscheiding.

Dit samen zal je nooit in beweging zetten.

Jij alleen kan jezelf stappen laten zetten.
En dat mag je stapje voor stapje doen, in jouw eigen tempo, op jouw manier.
Zolang je jouw hart volgt zul je niet verdwalen.

Stop ook eens met het vergelijken aan de ander.
Jij bent uniek.
Jij loopt jouw pad en kunt ook reizen met jouw hart.
Luister er eens naar, voel eens wat er van binnen leeft.

Ga ook op reis.
Maak een innerlijke reis.
Ga op avontuur.
Want er zijn nieuwe oorden binnen in jou die wachten om door jou ontdekt te worden!