BESTAAT ER WEL ZOIETS ALS VERGEVING?

Vergeef hen, omdat zij niet weten wat zij doen.

De woorden van Jezus terwijl hij  bidt aan het kruis. Het moment van vergiffenis. Niet voor zichzelf. Niet voor zijn eigen lijden. Hij wist al dat vergeving niet iets wat je kunt doen. Je kunt het slechts ontvangen.

Vergeven is een groot goed. Een beladen thema waar we allemaal weleens mee geworsteld hebben of nog steeds mee hebben te maken. Vergeven is niet iets wat je kunt doen. Je kunt de ander niet vergeven.

Vergeving ontstaat.

We denken dat we moeten vergeven. Daar zit veelal weerstand op. Het voelt als een soort goedkeuring voor hetgeen ons is aangedaan. Ook kan het voelen alsof je met je hoofd op het hakblok moet. Dat nooit!

Ook staat vaak boosheid in de weg om onszelf te bevrijden van deze pijn. We houden de ander verantwoordelijk voor hetgeen ons is aangedaan. Daarmee creëren we een slachtoffer positie voor onszelf. Er is tenslotte nog steeds een dader. En vanuit deze positie ontkrachten we onszelf.

Wanneer jij degene bent die vergeven wil worden, wacht je op iets dat van buitenaf dient te komen. Onmogelijk. Je kunt een leven lang hierop wachten. Het zal je nooit datgene geven waar jij werkelijk naar verlangt. Innerlijke rust en vrijheid.

Hiermee geef je tevens de regie uit handen en leg je jouw levensgeluk in de handen van de ander. Het idee dat jij pas weer verder kunt met jouw leven wanneer de ander jou vergeven heeft, is een illusie. Een enorme beperkende gedachte die jou weerhoudt om het leven vrijelijk te leven.

Ook hier is er sprake van een slachtoffer positie. Je neemt hiermee niet de werkelijke schuld en verantwoording op je en geeft ook hiermee alle kracht weg.

Bestaat er dan wel zoiets als vergeving?

Jazeker. Maar het is niet iets wat je doet. Niet iets wat we elkaar als een geschenk kunnen aanbieden. Vergeving ontstaat. Uit zichzelf.

Wanneer eenmaal de verantwoording is genomen.

Door te durven kijken naar wat zich er werkelijk heeft afgespeeld en wat jouw rol daarin is geweest.

Heb je iemand iets ontnomen of aangedaan waarbij alle schuld bij jou ligt? Erken dit dan. Volledig. Neem de verantwoording op je en spreek je uit. Ja, ik ben schuldig.

Dit is wat ik heb nagelaten of gedaan vanuit mijn overtuiging en kennis van dat moment. Zeg dit omdat je ook werkelijk bereid bent de schuld op je te nemen. Ongeacht wat de ander daarvan vindt.

Doe dit niet met de verwachting van empathie of mededogen, laat dat geen rol spelen. Verwacht niets. Wees enkel bereid de volledige verantwoording op je te nemen. Voel ook wat het met je doet. Zonder jezelf kleiner te maken. Zonder zelfmedelijden.

Jouw gevoel vertelt je de waarheid. Je zult zien dat je vervolgens ook kunt voelen wat het met de ander heeft gedaan. Zo ontstaat empathie. Voor beide. Want met jouw oprechtheid waarin je alle schuld op je neemt, erken je wat er gebeurd is. Daar is dan geen sprake meer van schuld. Daar ontstaat empathie, voor beide.

Je komt tot elkaar. En daar in die ruimte waarin je elkaar werkelijk ontmoet, ontstaat vergeving. Als vanzelf. De gedachte dat de ander jou zou kunnen bevrijden door te zeggen; ik vergeef je, is dan geen toegevoegde waarde.

Jij bevrijd jezelf. Door oprecht alle verantwoording op je te hebben genomen. En daarmee heb je dan zojuist jezelf vergeven. Dit maakt je vrij. Dit geeft ademruimte.

Wacht dus ook niet langer met de ander te vergeven. Het is niet iets wat je kunt doen. Wacht niet langer op de erkenning die je daarmee denkt te krijgen. Opdat zij jouw onschuld nog moeten bewijzen. Je was het al. Onschuldig. Je was het slechts vergeten. Je wist het niet. En daar ligt jouw verantwoording.

Vergiffenis wordt vergif wanneer je blijft denken dat je nooit zult en kunt vergeven. Vergif voor jou. Niet voor de ander.

Herinner je de woorden van de Grote Genezer; “Vergeef hen omdat zij niet weten wat zij doen”. Het was niet tegen jou. Het was voor jou. Aan jou. Herinner je wie je werkelijk bent. Jij behoeft geen erkenning van de ander, jij hoeft geen toestemming. Zij hoeven niet te erkennen dat je onschuldig bent. Je bent het al.