Boodschap van Kauw

Een gesprek met Kauw op 29 april 2015:

 

 

Ze  komen hier al jaren. Ze laten zich volop zien en wij kijken graag naar ze.

Ze hebben stijl.

De dames en heren gaan altijd even goed gekleed in stemmig zwart. Parmantig en elegant wandelen ze door onze tuin.

KAUW
Het is de  Corvus Monedula, oftewel de Kauw.
Ze behoren tot de kraaiachtigen. Kauwen komen meestal in groepen of paren voor en foerageren vaak gezamenlijk.
In al die negen jaren dat wij hier nu wonen, hebben we ze stuk voor stuk leren herkennen.

bird-445290_960_720

We zien nu dat de nesten alweer in aanbouw zijn. De kauwen vliegen af en aan van en naar de verschillende daken van de huizen hier in de buurt. Hun snavels vol met takjes en andere bouwmaterialen.

Dan duiken ze de schoorsteen in. En we weten dat we ook dit jaar weer voorgesteld zullen worden aan hun nieuwe kroost.

 

GRENZEN

 

Kauwen zijn trouw aan hun partner en deze band blijft ook waarneembaar binnen een grote groep. Ze hebben complexe banden met elkaar en blijven als koppel elkaar trouw voor het leven.
Vaak dienen de onderliggende verhoudingen regelmatig opnieuw duidelijk gemaakt te worden opdat ieder zijn en haar plek weer kent. Grenzen stellen.

 

En dat gebeurt dan vaak op bekend terrein waar wij met onze neus dicht op zitten.
Regelmatig ben ik diep onder de indruk van het luide gekrijs en de woeste worstelingen van de kauwen onderling.

 

Vaak zeer hevig, doch kortdurend. Kauw is namelijk niet hardleers. Kauw is recht door zee en duidelijk. Soms ietwat kortaf misschien.

 

Maar ach, da’s dan weer een  menselijke interpretatie.

 

VOEDERTIJD

 

Gisteren was het een drukte van belang hier in onze tuin. Altijd rond hetzelfde tijdstip; vogelvoedertijd.
Ja, je gelooft het misschien niet maar ik kan de klok erop gelijk zetten en weet ook precies wanneer wie aanschuift.

Als de familie Kauw aan de dis verschijnt zijn er geen ongenodigde gasten welkom. Ieder zijn beurt.
Ik kijk naar buiten en zie hoe de kauwen zich tegoed doen aan het nieuwe strooivoer. Ik geniet.
Dan zie ik dat er een veer scheef staat in de staart van een van de kauwen.

feather-886655_960_720

 

Het lijkt alsof deze elk moment kan loslaten maar het gebeurt niet.
Kauw springt op en af de voederbak, hangt als een echte acrobaat ondersteboven aan de voederpaal om vervolgens driftig in de zomer vetbollen te kunnen pikken. Niet een geheel natuurlijke pose, wel een ontzettend vermakelijke!

 

Er gebeurt echter niets.

 

De veer staat nog steeds scheef. “Laat maar los!” roep ik vanachter het raam “laat maar lekker los!”. 

 

GESCHENK

 

Dan zie ik dat Kauw totaal niet bezig is met loslaten. Hij merkt de scheve loszittende veer niet eens op. Laat staan dat hij er hinder van ondervindt.

En Kauw doet wat hij doet en eet onverstoorbaar door.

 

Opmerkelijk hoe hij zichtbaar vertrouwen heeft en enkel het moment zijn aandacht heeft.
Dan vliegt hij verder en zie ik dat er een prachtige glanzende veer in het gras ligt. Ik snel naar buiten om dit wonderlijke geschenk van Kauw te bemachtigen.

 

LOSLATEN

 

Bij binnenkomst open ik mijn hand en kijk ik aandachtig naar de veer. Dan zie ik dat de veer is afgebroken. Ik vraag Kauw of hij mij iets wil vertellen.

 

Kort en bondig beantwoordt hij mijn vragen en vertelt hij me o.a. dat hij hier al ruim zeven jaar woont. Dan vraag ik Kauw hoe ik kan loslaten.
“Net als mijn veer” antwoordt Kauw.
Ik begrijp het niet goed, de veer is immers afgebroken.

 

“Moet ik iets afbreken?” vraag ik enigszins verontrustend. Het blijft stil.

“Dient er iets opengebroken te worden?” vraag ik dan.
Na een korte stilte reageert Kauw. Met een kort en resoluut antwoord.

“Nee, alleen maar loslaten, net als mijn veer” zegt hij me “kies ervoor, op dit moment”. 

 

TRANEN

 

Dan voel ik mij ineens heel onrustig worden en nerveus. “Ik weet niet of het me zal lukken”, zeg ik ietwat wanhopig “het is soms zo donker, zo duister…” 

Tranen biggelen over mijn wangen.
Ben ik nu echt zo wanhopig dat ik hier met een veer een gesprek voer en mijn diepste roeringen deel?

 

GEK

 

Bijna voel ik me niet serieus genomen door Kauw, alsof ik de spotvogel ben in deze dialoog. Is er eigenlijk wel een dialoog? Wie houdt wie nou voor de gek?
Dan dringt Kauw zich aan mij op en spreekt luid en duidelijk:

 

“Kijk eens goed naar mijn veer. Deze is niet alleen maar donker. Er zit ook licht in, kijk maar eens goed”.

 

Het is even stil en ik verbind me opnieuw met de veer.
GEFASCINEERD

 

“Er is niet enkel alleen maar donker…” zegt Kauw vervolgens opnieuw.

 

Ik open mijn ogen en kijk naar de veer die in mijn handpalm besloten ligt. Langzaam breng ik mijn geopende hand dichterbij.

Dan zie ik de onvolmaaktheden, een afgebroken pen, zelfs een gaatje in het geheel.
Ik pak de veer tussen duim en wijsvinger en beweeg deze heen en weer. Een prachtig schaduwspel ontvouwt zich; een schitterende zilverachtige waas glanst voor mijn ogen.
Het lijkt wel een spiegel!
Door de beweging gaat het fluweelachtige zwart over in het zilver en weer terug. Van donker naar licht. Met open mond kijk ik gefascineerd naar de prachtveer.

En het is even stil. Heel stil. Ook in mij.

 

STILTE

 

En in die stilte is het alsof sinds lange tijd de zware, donkere en verduisterende gordijnen weer opengaan. Het daglicht komt naar binnen. Streelt mijn gelaat, zo zacht, zo welkom.

 

En dan weet ik; ik heb zojuist gekozen. Ik heb losgelaten…